Evert Aart Vermeer werd geboren op 20 november 1910 in Nijmegen. Zijn vader was politieagent en zijn moeder werkte in een wasserij. In zijn geboortejaar krijgt zijn vader een baan aangeboden en verhuist de familie naar Delft, waar Vermeer de rest van zijn jeugd doorbrengt. Als hij 16 is haalt hij zijn Mulo eindexamen en later ook het boekhouddiploma, waarna hij verschillende baantjes krijgt, onder meer bij een brandstoffenfirma en een metaalbedrijf.

 

Vermeer wordt in deze jaren lid van de NBAS, waar hij zijn uitgesproken meningen weet vorm te geven en propaganda leert te maken. Uiteindelijk wordt hij landelijk voorzitter van deze Nederlandsche Bond van Abstinent Studeerenden.

Als Vermeer terugkomt van militaire dienst is de economische crisis begonnen en is het moeilijk voor hem om werk te vinden. Hier liggen de wortels van zijn socialistische overtuigingen. Hij gaat boekhoudles geven aan de kaderschool van het SDAP en NVV, waar hij Jeanne van Doesburg ontmoet. Een vrouw uit een rood nest, die in 1935 zijn echtgenote wordt.

 

In de voorafgaande jaren is Vermeer steeds actiever geworden in de SDAP. In 1931 verschijnt de eerste editite van het Volksblad voor Gelderland en Vermeer wordt correspondent voor Tiel en de Betuwe. In deze tijd van opkomend communisme en nationaal-socialisme zet hij zich hard in voor de sociaal democratie, soms op zeer rebelse wijze.

 

In 1934 krijgt hij een functie bij het bureau voor Actie en Propaganda, dat zich inzet voor de strijd tegen het communisme en het fascisme. Vermeer vertrekt dan richting Amsterdam, waar zijn vrouw al woont en voorzitter is van de bond voor Huispersoneel. In 1939 stapt Vermeer uiteindelijk over naar de SDAP waar hij assistent-bestuurder wordt.

 

Tijdens de oorlog is het huis van Vermeer -hij woont inmiddels in Naarden- een centrum voor illegaal werk. In 1942, als hij moet onderduiken, blijft hij trouw brochures schrijven onder de naam E. Fuut (de vogel die zo verassend onder- en opduikt). Na de oorlog is hij lid van de Raad der Illegaliteit en zet hij, opnieuw als assistent-bestuurder, zijn schouders onder de heroprichting van de SDAP. Op 36-jarige leeftijd wordt hij Tweede-Kamerlid voor de PvdA. In 1947 komt hij in het bestuur van de Partij. Van 1950-1955 is hij voorzitter van de federatie van de PvdA, waarna hij voorzitter van de PvdA wordt in de jaren 1955 - 1960.

Vermeer overlijdt op 30 mei 1960 in Naarden.