Maar de EVS maakt zich wel zorgen hoe dit in de praktijk zal uitwerken. Want betekent dit- zoals Minister Bos aangaf in zijn rede met Prinsjesdag- dat het budget voor ontwikkelingssamenwerking op de helling gaat? Ontwikkelingssamenwerking wordt door Minister Bos als een van de beleidsterreinen gezien waar grote bezuinigingen doorgevoerd kunnen worden. Hij noemt dit de ontwikkelingssamenwerking zoals het nu vormgegeven wordt indirect ineffectief, wanneer hij de vergelijking trekt met de ‘miljarden die rondgaan op de woningmarkt zonder dat het duidelijk is welk effect ze hebben’. Maar dat niet alleen, hij doet ook in diezelfde rede ook gelijk een voorschot op de discussie die nog komen gaat als de ambtelijke werkgroep ‘Internationale Samenwerking’  bezuinigingsvoorstellen zal presenteren, die tot 20% moeten oplopen (terwijl er nu al zo’n 10% van het ODA budget bezuinigd is, door vast te houden aan het percentage dat gekoppeld is aan het BNP). Bos vraagt zich af ‘hoe zinvol het is om vredesoperaties, ontwikkelingssamenwerking en internationaal klimaatbeleid zo streng gescheiden te behandelen’. Meer interdepartementaal samenwerken kan dan ook betekenen om zoveel mogelijk kosten van andere ministeries af te wentelen op Ontwikkelingssamenwerking (ODA).
Dat zien we nu ook al gebeuren. Het zijn de oude pijnpunten: ook hier weer is het Minister Bos die de rekening van de EKI kwijtschelding (300 miljoen euro, 6% van het totale ODA budget) neerlegt bij Minister Koenders, terwijl het de vraag is of er ooit naar de ontwikkelingsrelevantie van deze exportkredieten is gekeken. Daarnaast presenteert Minister Hirsch Ballin zijn rekening van de eerstejaarsopvang van asielzoekers ook bij de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking, wat in 2010 op zal lopen tot 141 miljoen euro. Maar daar blijft de vervuiling van het budget niet bij. De ‘integratie van beleidsvelden’ gaat namelijk verder, voornamelijk op het gebied van vrede en veiligheid en klimaat, precies de thema’s die Minister Bos graag open zou willen breken. Terwijl de EVS er juist op aan wil dringen dat de kosten voor klimaatadaptatie- en mitigatie in ontwikkelingslanden additioneel gefinancierd moeten worden aan het bestaande ODA-budget, júist in tijden van crisis. En ook op het gebied van vrede en veiligheid moet er met klem voor gewaakt worden dat er geen defensie-activiteiten worden gefinancierd waarvan de link met armoedebestrijding ver te zoeken is.
De EVS pleit er voor dat integratie op beleidsvelden, en de ontschotting van budgetten geenszins zal leiden tot nog meer ‘vervuiling’ van het toch al afkalvende ODA budget. Integendeel: deze nieuwe richting zou juist moeten leiden tot meer coherentie, en dus een effectiever ontwikkelingssamenwerkingsbeleid.